Borutka, miała jednak szczęście …

"Darowanie życia pokonanemu jest zaszczytem dla zwycięzcy"

W Suwałkach trwała walka o życie Borutki, która postanowiła wziąć życie w swoje raciczki i uciekła z rzeźni. Sama ocaliła sobie życie, więc postanowiliśmy zrobić wszystko, aby jej pomóc i ocalić ją drugi raz. W Przystani w tym samym czasie trwała walka o życie Oskarka- niestety przegrana. Borutce się jednak udało- dobry duszek Oskarek przeprowadził ją przez bramę rzeźni do wolności..... I choć momentami już traciliśmy nadzieję, czy nasze wysiłki przyniosą skutek, to jednak ostatecznie ogromne poparcie społeczne, zaangażowanie się setek osób z całej Polski oraz z zagranicy, które dzwoniły do Powiatowego i Wojewódzkiego lekarza weterynarii, jak również zainteresowanie mediów sprawiły, że Borutka żyje. Bardzo serdecznie pragniemy podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do tego- szczególnie dziękujemy Wojewodzie Podlaskiemu Panu Maciejowi Żywno, który wykazał ogromne zainteresowanie i zrozumienie dla naszych działań, oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Weterynaryjnemu ds. ochrony zdrowia i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt w Białymstoku Panu Mirosławowi Czech. To od ich współpracy zależało życie tego zwierzaka. Naszym przyjaciołom z Vivy dziękujemy za wspaniałą współpracę, determinację i wielkie zaangażowanie- mamy świadomość, że tylko dzięki temu, że byliśmy tam razem udało się podarować życie Borutce. Dziękujemy również mediom, które nagłośniły historię krowy uciekinierki- szczególnie TVN 24, Gazecie Wyborczej, oraz Gazecie Współczesnej- co spowodowało ogromny odzew społeczny. Dziękujemy Panu Jurkowi Owsiakowi za poparcie naszych działań na antenie TVN24. Nie sposób wymienić tutaj wszystkich mediów zainteresowanych losem i chęcią pomocy Borutce, gdyż w natłoku spraw i telefonów nie byliśmy w stanie zapamiętać i zapisać wszystkich, którzy dzwonili do nas w jej sprawie, dlatego składamy ogólne podziękowania za wszelką pomoc. Ogromne podziękowania należą się wszystkim Państwu, którzy dzwoniliście do wyżej wymienionych osób, pisali maile- podobno zablokowaliście całkowicie skrzynkę mailową zarówno powiatowego jak i wojewódzkiego inspektoratu weterynaryjnego. Dziękujemy naszym kochanym przyjaciołom- sponsorom, za reakcję na zasadzie łańcuszka, która pozwoliła w krótkim czasie zawiadomić wiele osób. Szczególne podziękowania naszym przyjaciołom Ani i Markowi Rymuszko za natychmiastowe zaangażowanie w sprawę jej ratowania. Za ogromną pomoc dziękujemy Kasi i Williemu Slósarczyk, oraz wspaniałej prawniczce Pani Kasi K., która koordynowała sprawę pomocy Borutce od strony prawnej (była do naszej dyspozycji do momentu ocalenia Borutki). Ogromnie przerażona, zestresowana Borutka przyjechała do Przystani późną nocą. Na jej przyjazd czekali już na miejscu przedstawiciele stacji TV Silesia. Początkowo wypuściliśmy ją na jedno z pastwisk, aby nie czuła się osaczona przez przebywanie w zamkniętym pomieszczeniu. Noc była bardzo ciepła, więc została tam do rana. Przeniosła się w najdalszy kąt pastwiska, aby mieć jak najmniej kontaktu z człowiekiem- gdy podchodziliśmy do niej z wiadrem z wodą, wstawała i uciekała. Później na to samo pastwisko wypuściliśmy Milkę i Dorę co od razu poprawiło humor Borutce- podeszła do nich, lizała je, przytulała się. Od tej pory chodziła po pastwisku razem z nimi. Wieczorem udało nam się sprowadzić ją do przygotowanego wcześniej boksu- i przez prawie dwa tygodnie nie wychodziła stamtąd. Przez dwa kolejne dni Przystań zamieniła się w miejsce przebywania najsławniejszej krowy w Polsce, czuliśmy się jakbyśmy mieli w Przystani gwiazdę telewizyjną. Borutka cierpliwie znosiła te wpatrzone w nią obiektywy aparatów, ale tylko z pewnej odległości- w swoim boksie czuła się bezpiecznie. Ze względu na ogromny stres miała problemy oddechowe, nie chciała jeść, dużo leżała- jest jednak pod stałą kontrolą lekarza weterynarii. Zostawialiśmy otwarte drzwi boksu i zaczęła zwiedzać otoczenie, jednak zawsze na widok kogoś z ludzi uciekała do swojego boksu. Obecnie wychodzi na pastwisko z Milką i Dorą, ale nadal boi się ludzi (szczególnie w jasnych lub białych ubraniach)- wtedy chowa się za swoimi przyjaciółkami. Trzeba dużo cierpliwości i czasu, aby zapomniała i zaufała nam.....